De kronkelwaarden

De kronkelwaarden liggen in de lage delen van het IJsseldal.

Ten noorden van De Hoven, ingeklemd door de oude Empermeander van de IJssel. Het zijn de afgesneden stukken van de uiterwaarden die ontstonden door het opschuiven, afkalven, afsnijden van de IJssel.

Klei als grondstof voor bakstenen

De rivier en haar meanders zetten veel klei af in het overstromingsgebied. Klei is een geschikte grondstof voor de productie van bakstenen. Al vanaf de 14e eeuw zijn De Overmarsch en de steenfabricage met elkaar verbonden.

Langs de Kanonsdijk werd in 1595 een steenfabriek gebouwd. Deze fabriek is inmiddels verdwenen, maar het erf bestaat nog altijd en herinnert aan het belang van deze industrie voor de ontwikkeling van Zutphen als geheel. Ook het verdwenen Tichelhuys bij Huize de Marsch uit 1371 was een aanwijzing dat de baksteenindustrie belangrijk was voor het gebied.

Huize de Marsch

Eén van de 1e karakteristieke gebouwen uit De Hoven was Huize de Marsch. De 1e vermelding daarvan dateert uit 1272, maar de adellijke familie Van de Marsch komt al in 1231 voor in de geschreven documenten. In 1572 werd het kasteel geheel verwoest, maar 20 jaar later werd het geheel herbouwd. Nu zijn de funderingen van dit landgoed nog goed te zien. Een rij fruitbomen markeert de loop van de voormalige gracht.
 
Deze oeverwal, die midden in De Overmarsch is afgezet, is nog duidelijk herkenbaar. Met een hoogte van 7 à 8 meter boven NAP steekt het iets boven de lagere komgronden uit. De oeverwal heeft een afwisselende breedte van 300 tot 700 meter. De wal loopt vanuit het oosten over een lengte van 3 kilometer vanaf De Hoven tot aan het westelijke puntje. Op deze punt is boerderij Erve Brink gevestigd.

Ruilverkaveling

De laatste grote landschappelijke ingreep was de ruilverkaveling in de 2e helft van de 20e eeuw. Dit zorgde voor schaalvergroting in de landbouw. Er kwamen nieuwe landbouwwegen met populierenlanen en de ontwatering verbeterde.

De historische verkavelingsstructuur tussen de rivier en kasteel De Marsch is hierdoor niet meer goed herkenbaar. De oudste elementen die nog aanwezig zijn, zijn de Empermeander en de oude Weg naar Voorst zoals deze tot aan het begin van de negentiende eeuw richting Empe liep.